نور في عين العاصفة

تتساقط الامطار بغزاره تعلن عند بداية شتاء قارس البروده

كانت تقفتقف فتاه فى منتصف عقدها الثانى يبدو على وجها إمارات

الحزن وتتساقط دموعها بغزاره تنافس غزاره الامطار كانت تفكر فى ما وصلت اليه من سوء حال كانت تفكر فيما فعلت فى حياتها لتتلقى هذا العقاب الكبير كانت تريد ان تصرخ بكل ما يلقبون بذكور فقط فى بطاقة الهوية تريد ان لو استطاعت ان تبعد عنهم تريد ان تعيش وحيده لا احد يفكر بها ولا هى تفكر فى احد هذه هي نور اسم عكس حياتها ذات السحابة السوداء اقسمت الا تتركها حياتها ذات الوهج الاسود ليس به شعاع نور واحد

تذهب اليها امراه فى العقد الخامس من عمرها ولكننها تبدو اصغر سنا قائلة بعتاب : مش كفاية بقا

تمسح دموعها بسرعة ثم تلتف اليها قائلة : كفاية اية يا ماما

الام بهدوء: عياط و وجع

نور بحزن : انا تمام مفيش حاجة

الام (منال) تربت على يديها وتقول بهدوء : هعمل نفسى مصدقة بس

علشان خاطرى فكرى ترجعى نور الى اعرفها

نور : باذن الله ثم تقول بتساول : حضرتك اية الى صحيكى فى الوقت دا ؟!

الام بجدية : قومت علشان اصلى الفجر

نور بجدية : طب يلا نقوم نصلى مع بعض

..................................

تنهض من الارض قائلة : تقبل الله

الام (منال): منا ومنكم هتعملى اية يا حبيبتى ؟

نور : هراجع شوية ورق

منال : ماشى ياقلبى وتستكمل كلامها برجاء : تعالى يا نور نحضر الفطار مع بعض

نور بابتسامة : حاضر هخلص بس الورق واجيلك

منال : ماشى يا قلبى روحى يلا

تذهب الى غرفتها وتجلس على مكتبها تتفقد اوراقها فالشىء الوحيد الذى يبعدها عن حزنها هو عملها انها تقضى فيه معظم وقتها و بعد مرور وقت طويل تنظر الى ساعة المعلقة بغرفتها تجدها الثامنة تهتف قائلة : ياه انا قعدت ساعتين تذهب الى مكان ما فتجد والدتها تقرا قراءن بصوت عذب جميل وعندما تراها تصدق بالله ثم تقول : خلصتى يا حبيبتى

نور بزهق: اه يا مامى

الام( منال)بجدية : انتى بقيتى تقعدى كتير فى شغلك ومش بتهتمى بصحتك

نورباعتذار : معلش يا قلبى كنت براجع الورق وتصميمات بتاعى الى هقدمها انهارده ثم تقول : وبعدين انا زى الفل

منال : طب يلا نحضر فطار

نور بابتسامة : يلا ثم تقول بتساول : فين بابا؟

منال : بيلبس يا حبيبتى وهو عايز يشرب فنجان قهوه منك

نور بحماس : بس كدا هروح اعمل احلى فنجان قهوه لاحلى بابا فى الدنيا

ثم يخرجون سويا لتدخل المطبخ وتقوم بتجهيز ما طلب منها وتسرح فى الماضى

فلاش باك

يقترب شخص منها فى نهاية عقده الثانى ويهمس لها ببعض الكلمات لتتفاجا به لتقول بابتسامة كبيره :انت اية الى جابك هنا

يبتسم ليقول: اصل باباكى جاله تليفون فجيت بسرعة وراكى

نور بجدية : مش انت الى عايز تشرب قهوه

يقول بجدية : ما انتى عارفة محبش اشرب قهوه غير من ايديكى

نور : على فكره انت بكاش اوى

الشخص : وعلى فكره انا بحبك اوووى

تفوق من سرحانها على صوت القهوه وهى على وشك ان تفسد لتجد دامعة حاره على وجنتها لتمسحها بعنف كانها تعاقبها على النزول لتاخد الفنجان الذى اعدته للرجل الوحيد الذى تحبه وتحترمه

عندما يراها يقول بهدوء ممزوج بابتسامة : صباح الخير يا حبيبتى

تضع ما بيديها على المنضده وتركض نحوه لتقبل راسه وهى تقول : صباح النور يا احلى بابا فى دنيا دى كلها

محمود (الاب) : صباح الخير يا حبيبه بابا

تاتى اليهم الام بسعاده : يلا علشان نفطر

نور بجدية : لا معلش يا مامى انا مش جعانة

الام بحده : هتفطرى معانا بصى على شكلك فى المرايا بقى عامل ازاى

نور بزهق ممزوج بالتعب: مش عايزه يا ماما انا هلبس واروح شغلى

الام(منال ) تنظر الى زوجها الذى يتبعهم بصمت قائلة : رد انت يا محمود علشان انا تعبت من بنتك

محمود بجدية : سيبيها براحتها

منال : اسبها ازاى بص بقى شكلها عامل ازاى انتى عايزه تموتى نفسك

نور بتعب ممزوجه بدموع : كفاية يا ماما انا عايزه انزل

منال بغضب : اتفضلى روحى البسى اعملى الى تعمليه